تبلیغات
نماز، ذكر الله - مطالب آیات و روایات نماز

سر مقاله این هفته

Sample image

چطور نماز از فحشاء و منكرات نهى مى كند؟ در جواب مى گوییم این عمل مخصوصا كه بنده خدا آن را در هر روز پنج بار به جا بیاورد، و همه عمر ادامه دهد، و مخصوصا اگر آن را همه روزه ... ادامه مطلب

به ذکر الله ؛ پایگاه تخصصی نماز خوش آمدید.

خانه هایى كه هنگام شب در آنها نماز خوانده مى شود

روایت شده است : خانه هایى كه هنگام شب در آنها نماز خوانده مى شود و قرآن تلاوت مى گردد، براى اهل آسمان نورافشانى مى كنند همانگونه كه ستارگان درخشان براى اهل زمین نور افشانى مى كنند (1)
رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:
فضیلت نماز شب بر نماز (مستحب) در هنگام روز، مانند فضیلت انفاق پنهانى بر انفاق آشكار است (2)

پی نوشتها:

1- رساله لقاءاللّه : ص 130.

2- كنز العمال : ج 7، ص 788، ش 21411.

منبع: كتاب داستانهایی از نماز شب


نوشته شده در شنبه 15 فروردین 1394 04:23 ب.ظ
ارسال شده در: آیات و روایات نماز ،
دیدگاه ها : نظرات

كسب هیبت و ابهّت با نماز شب

روایت شده است كه امیرالمؤمنین علیه السلام از مقابل دكه قصّابى مى گذشت . قصّاب گفت :
اى امیرالمؤمنین ! گوشت چاق و خوب ، موجود است .
امام علیه السلام فرمود: پول آن ، موجود نیست .
قصّاب گفت : من مهلت مى دهم و صبر مى كنم .
امام على علیه السلام پاسخ داد: من بر نخوردن گوشت صبر مى كنم . (و افزود:) خداوند متعال پنج چیز را در پنج چیز دیگر قرار داده است : عزّت را در بندگى ، ذلّت را در معصیت ، حكمت را در كم خوردن و خالى بودن شكم ، هیبت و ابهّت را در روى آوردن به نماز شب و ثروتمندى و بى نیازى را در قناعت .(1)

پی نوشتها:

1- ارشاد القلوب ، دیلمى ، باب القناعة .

منبع: كتاب داستانهایی از نماز شب


نوشته شده در شنبه 15 فروردین 1394 04:17 ب.ظ
ارسال شده در: آیات و روایات نماز ،
دیدگاه ها : نظرات

نماز خواندن در كنار قبر امام معصوم، از افضل طاعات است

و چقدر خوب‌ و عالی‌ مرحوم‌ سیّد بحرالعلوم‌ رضوان‌ الله‌ علیه‌ در «منظومة‌» خود فرموده‌ است‌:

أكْثِرْ مِنَ الصَّلَوةِ فِی‌ الْمَشَاهِدِ           خَیْرِ الْبِقَاعِ أفْضَلِ الْمَعَابِدِ 1

لِفَضْلِهَا اخْتِیرَتْ لِمَنْ بِهِنَّ حَلَ                    ثُمَّ بِمَنْ قَدْ حَلَّهَا سَمَا الْمَحَلُّ 2

وَالسِّرُّ فِی‌ فَضْلِ صَلَوةِ الْمَسْجِدِ   قَبْرٌ لِمَعْصُومٍ بِهِ مُسْتَشْهَدِ 3

بِرَشَّةٍ مِنْ دَمِهِ الْمُطَهَّرَةُ               طَهَّرَهُ اللهُ لِعَبْدٍ ذَكَرَهُ 4

وَهْیَ بُیُوتٌ أذِنَ اللهُ بِأنْ                            تُرْفَعَ حَتَّی‌ یُذْكَرَ اسْمُهُ الْحَسَنْ 5

وَ مِنْ حَدِیثِ كَرْبِلاَ وَالْكَعْبَةْ             لِكَرْبَلاَ بانَ عُلُوُّ الرُّتْبَةْ 6

وَ غَیْرُهَا مِنْ سَائِرِ الْمَشَاهِدِ                      أمْثَالُهَا بِالنَّفْلِ ذِی‌ الشَّوَاهِدْ 7

فَأدِّ فِی‌ جَمِیعِهَا الْمُفْتَرَضَا             وَالنَّفْلَ وَاقْضِ مَا عَلَیْكَ مِنْ قَضَا 8

وَرَاعِ فِیهِنَّ اقْتِرَابَ الرَّمْسِ                        وَ ءَاثِرِ الصَّلَوةَ عِنْدَ الرَّأْسِ 9

وَالنَّهْیُ عَنْ تَقَدُّمِ فِیهَا أدَبْ                وَالنَّصُّ فِی‌ حُكْمِالْمُسَاوَاة‌ اضْطَرَبْ 10

وَ صَلِّ خَلْفَ الْقَبْرِ فَالصَّحِیحُ                       كَغَیْرِهِ فِی‌ نَدْبِهَا صَرِیحُ 11

وَالْفَرْقُ بَیْنَ هَذِهِ الْقُبُورِ                             وَ غَیْرِهَا كَالنُّورِ فَوْقَ الطُّورِ 12

فَاسَّعْیُ لِلصَّلَـ'وةِ عِنْدَهَا نُدِبْ                    وَ قُرْبُهَا بَلِ اللُّصُوقُ قَدْ طُلِبْ 13

وَالاْتِّحَاذُ قِبْلْةً وَ إنْ مُنِعْ                             فَلَیْسَ بِالدَّفِعٍ إذْنًا قَدْ سُمِعْ 14 (1)

1 ـ تا می‌توانی‌ نماز را در مشاهد مشرّفة‌ امامان‌، زیاد بخوان‌! كه‌ این‌ مشاهد بهترین‌ بِقاع‌ است‌؛ و با فضلت‌ترین‌ معبدهاست‌.

 2 ـ و اختیار نماز به‌ جهت‌ فضیلت‌ این‌ مشاهد است‌؛ أوّلاً و بالذّات‌ به‌ جهت‌ آن‌ امامی‌ است‌ كه‌ در آن‌ مشهد آرمیده‌ است‌؛ و سپس‌ ثانیاً و بالعَرَض‌، آن‌ مشهد بواسطة‌ آن‌ امام‌ آرمیده‌ و داخل‌ در قبر رفته‌ فضیلت‌ یافته‌ است‌.

 3 ـ و علّت‌ فضلیتِ نماز در هر مسجدی‌ از مساجد، بواسطة‌ آن‌ است‌ كه‌ قبر معصومی‌ كه‌ به‌ شهادت‌ رسیده‌ است‌ در آنجاست‌.

 4 ـ بواسطة‌ خون‌ پاكی‌ كه‌ از آن‌ معصوم‌ شهید در آن‌ زمین‌ ریخته‌ است‌؛ خداوند برای‌ بندة‌ ذاكرِ خود، آن‌ مكان‌ را پاك‌ و مقدّس‌ نموده‌ است‌.

 5 ـ و این‌ مشاهد و قبور امامان‌، خانه‌هائیست‌ كه‌ خداوند اذن‌ داده‌ است‌ كه‌ بالا و بلند باشد، تا اینكه‌ نام‌ نیكو و جمیل‌ پروردگار در آنجاها ذكر شود.

 6 ـ و از روایت‌ وارده‌ دربارة‌ كربلا و كعبه‌؛ معلوم‌ می‌شود كه‌ مقدار برتری‌ و علوّ مقام‌ كربلا بر كعبه‌ تا چه‌ حدّی‌ است‌.

 7 ـ بقیة‌ مشاهد و قبور امامان‌ هم‌ مانند كربلاست‌، و روایت‌ وارده‌ مؤیّد به‌ شواهد قطعیّه‌ بر آن‌ دلالت‌ دارد.

 8 ـ و بنابراین‌؛ تو ای‌ مؤمن‌ خالص‌! تمام‌ نمازهای‌ واجب‌ و نافله‌ و قضائی‌ كه‌ بر عهدة‌ توست‌؛ در آنجاها بجای‌ آور!

 9 ـ و در این‌ مشاهد، رعایت‌ كن‌ كه‌ نمازت‌ را در نزدیكی‌ آن‌ تربت‌ پاك‌ بخوانی‌! و بهترین‌ جا را برای‌ نمازی‌ كه‌ می‌خوانی‌، پهلوی‌ سر امام‌ در آن‌ مرقدِ شریف‌ قرار بده‌!

 10 ـ و نهی‌ وارد از تقدّم‌ نمازگزار بر قبر مطهر، الزامی‌ نیست‌؛ بلكه‌ از روی‌ أدب‌ است‌؛ و در جواز خواندن‌ نماز، در خطّ مساوی‌ با بدن‌ شریف‌، از سمت‌ راست‌ و یا چپ‌، نصوص‌ وارده‌، مختلف‌ است‌ و معنای‌ واضحی‌ به‌ دست‌ نمی‌دهد.

 11 ـ و پشت‌ سر امام‌ نیز نماز بگزار! زیرا كه‌ روایات‌ صحیحه‌ و غیر صحیحه‌، در استحباب‌ این‌ مكان‌ به‌ صراحت‌ دلالت‌ دارند.

 12 ـ و فرق‌ میان‌ این‌ مشاهد و قبور امامان‌ با سایر قبور مردم‌، مانند نور تجلّی‌ خدا بر فراز كوه‌ طور؛ روشن‌ است‌.

 13 ـ و بنابراین‌ اهتمام‌ كردن‌ و رفتن‌ برای‌ نماز در پهلوی‌ این‌ قبور شرفه‌، مستحبّ است‌ و مطلوب‌؛ و ما را بدان‌ خوانده‌اند؛ و هر چه‌ به‌ قبر نزدیكتر نماز گزاردن‌، بلكه‌ چسبیدن‌ به‌ قبر، مطلوب‌تر و پسندیده‌تر است‌.

 14 ـ و در اینكه‌ قبور را قبله‌ قرار ندهید؛ اگر چه‌ منعی‌ وارد شده‌ است‌، ولیكن‌ چنان‌ قدرتی‌ ندارد كه‌ بتواند اذن‌ و اجازة‌ صریحی‌ كه‌ از طرف‌ شارع‌ رسیده‌ و شنیده‌ شده‌ است‌ را از بین‌ ببرد و بر طرف‌ كند.»

 و بنابراین‌ قبور امامان‌ حكم‌ مسجد را دارد؛ بلكه‌ از أفضل‌ مساجد است‌؛ زیرا همینطور كه‌ در بیت‌ سوّم‌ و چهارم‌ دیدیم‌، شرافت‌ هر مسجدی‌ كه‌ در دنیا ساخته‌ شود، بواسطة‌ خون‌ معصومی‌ است‌ كه‌ در آنجا ریخته‌ و به‌ درجة‌ شهادت‌ فائز گردیده‌ است‌. و در قرون‌ و تمادی‌ زمان‌های‌ پیشین‌ این‌ امر واقع‌ شده‌ است‌؛ و خداوند به‌ بركت‌ آن‌ خون‌ اینجا را معبد پاك‌ و پاكیزه‌ برای‌ ذكر خود نموده‌ است‌؛ و گرچه‌ بیای‌ مسجد بعد از گذشتن‌ سالهای‌ متمادی‌ باشد.

 و چون‌ این‌ قاعده‌ و ناموس‌ كلّی‌ در هر مسجدی‌ هست‌؛ گر چه‌ ما صاحب‌ آن‌ خون‌ را ندانیم‌ و نشناسیم‌؛ پس‌ این‌ مشاهد متبرّكة‌ ائمّة‌ علیهم‌ السّلام‌ كه‌ صاحبانش‌ معیّن‌ و مشخّص‌ است‌ كه‌ در مقام‌ علی‌تر از همة‌ معصومینِ دوران‌های‌ گذشته‌ و زمان‌های‌ سالفه‌اند؛ ببینید چقدر مزیّت‌ و فضلیت‌ دارد.

پی نوشتها:

1- «ألفیّة‌ بحرالعلوم‌» كه‌ در یك‌ مجلّد كوچك‌ به‌ قطع‌ جیبی‌، با «الفوائد النجفیّة‌» آن‌ مرحوم‌، و با «ألفیّة‌» سیّد محسن‌ كاظماوی‌، تجلید شده‌ است‌.

منبع: کتاب امام شناسی- جلد یازدهم


نوشته شده در جمعه 29 اسفند 1393 05:52 ب.ظ
ارسال شده در: آیات و روایات نماز ،
دیدگاه ها : نظرات

نماز گزاردن در كنار قبر امام معصوم، از كعبه افضل است

وَ مِنْ حَدِیثِ كَرْبَلاَ وَالْكَعْبَةْ ـ لِلكَرْبَلاَ بانَ عُلُوُّ الرُّتْبَة‌ ظاهراً اشاره‌ است‌ به‌ حدیثی‌ كه‌ ابنُ قُولَوَیْه‌ در كتاب‌ جلیل‌ و نفیس‌ «كَامِلُ الزِّیَارَات‌»، از پدرش‌، از سَعْد بن‌ عبدالله‌، از أبی‌عبدالله‌ الرَّازیّ، از حَسَن‌ بن‌ علیّ بن‌ أبی‌ حَمْزَة‌، از حَسَن‌ بن‌ محمّد بن‌ عَبْدالكریم‌ أبِی‌ عَلِیّ، از مُفَضَّل‌ بن‌ عُمَر، از جَابِر جُعْفِی‌ روایت‌ می‌كند كه‌: قال‌: قال‌ أبوعبدالله‌ علیه‌ السّلام‌ للمفضّل‌:

 كَمْ بَیْنَكَ وَ بَیْنَ قَبْرِ الْحُسَیْنِ عَلَیْه‌ ِ السَّلاَمُ؟ قُلْتُ: بِأبِی‌ أنْتَ وَ أمِّی‌! یَوْمٌ وَ یَعْضُ یَوْمٍ آخَرَ! قَالَ: فَتَزُورُهُ؟ فَقَالَ: نَعَمْ! قَالَ: فَقَالَ: ألاَ اُبَشِّرُكَ؟ ألاَ أُفَرِّحُكَ بِبَعْضِ ثَوَابِهِ؟

 «كه‌ او گفت‌: حضرت‌ صادق‌ علیه‌ السّلام‌ به‌ مفضّل‌ گفتند: چقدر منزل‌ تو با قبر حسین‌ علیه‌ السّلام‌ فاصله‌ دارد؟ گفت‌: پدرم‌ و مادرم‌ فدایت‌ شود؛ یك‌ روز و مقداری‌ از روز دیگر! حضرت‌ گفتند: آیا حسین‌ را زیارت‌ می‌كنی‌؟ گفت‌: آری‌! حضرت‌ گفتند: آی‌ می‌خواهی‌ من‌ ترا به‌ بعضی‌ از ثوابهای‌ آن‌ بشارت‌ دهم‌، آیا می‌خواهی‌ ترا بدان‌ مسرور و خشنود سازم‌؟»

 من‌ گفتم‌: آری‌ فدایت‌ شوم‌! حضرت‌ گفتند: چون‌ یكنفر از شما در مقدّمات‌ سفر كربلا افتد؛ و در تجهیز آن‌ بر آید، و آماده‌ گردد؛ فرشتگان‌ سماوی‌ بدین‌ جهت‌ به‌ همدیگر بشارت‌ می‌دهند؛ و چون‌ سواره‌ و یا پیاده‌ از منزلش‌ بیرون‌ آید؛ خداوند چهار هزار مَلك‌ از ملائكه‌ خود را بر او می‌گمارد؛ تا بر او صلوات‌ بفرستند تا به‌ قبر حسین‌ علیه‌ السّلام‌ برسد.

 در اینجا حضرت‌ دستور، و كیفیّت‌ دخول‌، و مَتْنِ زیارت‌ را بیان‌ می‌كنند؛ و پس‌ از تمام‌ شدن‌ زیارت‌ می‌گویند: ثُمَّ تَمْضِی‌ إلَی‌ صَلَوتِكَ. وَ لَكَ بِكُلِّ رَكْعَةٍ رَكَعْتَهَا عِنْدَهُ كَثَوَابِ مَنْ حَجَّ ألْفَ حِجَّةٍ وَاعْتَمَرَ ألْفَ عُمْرَةٍ، وَ أعْتَقَ ألْفَ رَقَبَةٍ، وَ كَأنَّمَا وَقَفَ فِی‌ سَبِیلِ اللهِ ألْفَ مَرَّةٍ مَعَ نَبِیٍّ مُرْسَلٍ ـ الحدیث‌.(1)

 «و پس‌ از آن‌ برای‌ خواندن‌ نمازت‌ رهسپار می‌شوی‌! و از برای‌ تو، به‌ پاداش‌ هر ركعت‌ نماز كه‌ در نزد حسین‌ بخوانی‌؛ ثواب‌ كسی‌ را می‌دهند كه‌: هزار مرتبة‌ حجّ، و هزار مرتبه‌ عمره‌، انجام‌ داده‌ باشد؛ و هزار بنده‌ آزاد كرده‌ باشد؛ وگویا هزار بار در معركة‌ جهاد در راه‌ خدا با پیغمبر مرسلی‌، برای‌ جهاد قیام‌ كرده‌ است‌ ـ تا آخر حدیث‌.

 عجیب‌ اینجاست‌ كه‌ عامّه‌ بر سنّت‌ و عمل‌ عُمَر، اُمور خود را پایه‌گذاری‌ می‌كنند؛ و أفعال‌ او را، اُصول‌ عملیّه‌ برای‌ أفعال‌ خود بشمار می‌آورند؛ گر چه‌ بعد از آن‌ عمل‌، رسول‌ خدا او را نهی‌ كرده‌ باشند؛ و یا أمیرالمؤمنین‌ علیه‌ السّلام‌ او را بر اشتباه‌ خود واقف‌ ساخته‌ باشند. گویا عامّه‌ سنّت‌ و عمل‌ وی‌ را بر سنّت‌ و عمل‌ رسول‌ خدا مقدّم‌ می‌دارند؛ و این‌ مصیبتی‌ برزگ‌ است‌ كه‌ با هیچ‌ منطق‌ و برهان‌، و با هیچ‌ طرز تفكیری‌، جز جمود و ركود و تعصّب‌ كوركورانه‌، و به‌ تعبیر قرآن‌ مجید، بر حَمِیَّتِ جاهلی‌، جُور و درست‌ در نمی‌آید. و این‌ حقیقت‌ در لابلای‌ بسیاری‌ از أحكام‌ در فقه‌ عامّه‌ مشهود است‌.

پی نوشتها:

1- «كامل‌ الزّیارات‌»، از ص‌ 205 تا ص‌ 207؛ و مجلسی‌ رضوان‌ الله‌ علیه‌ در «بحار الانوار»، در كتاب‌ «مزار»، از طبع‌ كمپانی‌، ج‌ 21، ص‌ 146 و 147 و از طبع‌ حروفی‌ ج‌ 101 ص‌ 82 از ابن‌ قولویه‌ روایت‌ كرده‌ است‌. و مرحوم‌ شیخ‌ عبدالحُسین‌ أمینی‌ تبریزی‌، صاحب‌ «الغدیر»، در تعلیقة‌ آن‌ گفته‌ است‌: ظاهراً كلمة‌ مفضّل‌ در خطاب‌ حضرت‌، اشتباه‌ است‌، یا از راویان‌ و یا از ناسخان‌ این‌ اشتباه‌ رخ‌ داده‌ است‌؛ و صحیح‌ جابر است‌، همچنانكه‌ در مزار كبیر مشهدی‌ با اسناد خود روایت‌ كرده‌ است‌؛ و در آن‌ مفضّل‌ نیست‌؛ و همچنین‌ در روایت‌ ابن‌ طاووس‌ در كتاب‌ «مزار» او، از جابر آورده‌، و مخاطب‌ به‌ خطاب‌ اوست‌.

منبع: کتاب امام شناسی- جلد یازدهم


نوشته شده در پنجشنبه 9 آذر 1396 11:52 ق.ظ
ارسال شده در: آیات و روایات نماز ،
دیدگاه ها : نظرات

شهادت نمازها و روزه‌ها در روز قیامت

و امّا راجع‌ به‌ شهادت‌ اعمال‌، آنهم‌ باب‌ مفصّلی‌ دارد كه‌ نمازی‌ كه‌ انسان‌ خوانده‌ و یا روزه‌ای‌ كه‌ گرفته‌ و یا حجّی‌ كه‌ به‌ جا آورده‌، و یا جهاد فی‌ سبیل‌ الله‌ را كه‌ نموده‌ است‌، و یا هر عمل‌ خیر و هر عمل‌ شرّی‌ را كه‌ كرده‌ است‌، آنها در روز قیامت‌ شهادت‌ بر عمل‌ انسان‌ میدهند.

 و بر اساس‌ مقدّماتی‌ كه‌ در این‌ چند مجلس‌ اخیر بیان‌ شد، معنای‌ شهادت‌ و كیفیّت‌ شهادت‌ و اصل‌ ثبوت‌ شهادت‌ هم‌ روشن‌ است‌ و نیازی‌ به‌ بحث‌ دیگر ندارد، زیرا كه‌ نفسِ عمل‌ هم‌ یكی‌ از پدیده‌های‌ عالم‌ تكوین‌ است و بنا بر قاعدۀ‌ كلّی‌: وَ كُلُّ شَیْءٍ أَحْصَیْنـ'ـهُ فِی‌ إِمَامٍ مُّبِینَ (1)، هر چیزی‌ را كه‌ انسان‌ بتواند به‌ آن‌ «چیز» بگوید، در عالم‌ كون‌ و كتاب‌ مبین‌ پروردگار و روح‌ آن‌ كه‌ امام‌ مبین‌ میباشد محفوظ‌ است‌، و از جمله‌ آن‌ چیزها خود عمل‌ انسان‌ است‌؛ و همانطور كه‌ خود وجود انسان‌ محفوظ‌ است‌، اعمال‌ انسان‌ هم‌ كه‌ از عوارض‌ او است‌ محفوظ‌ است‌.

 این‌ عوارض‌ به‌ تبَع‌ صورت‌های‌ مختلفی‌ كه‌ مادّۀ انسان‌ و بدن‌ انسان‌ به‌ خود میگیرد از بین‌ میرود، ولی‌ هنگامی‌ از بین‌ میرود كه‌ صورت‌ عوض‌ شده‌ است‌؛ امّا در آن‌ حالی‌ كه‌ از انسان‌ سرزده‌ است‌، آن‌ صورتی‌ را كه‌ انسان‌ داشت‌، این‌ عمل‌ از لوازم‌ آنست‌ و قابل‌ از بین‌ رفتن‌ نیست‌؛ یعنی‌ صورت‌ انسانی‌ انسان‌ با قیدِ اینكه‌ این‌ صورت‌ در دیروز بوده‌ است‌، اعمال‌ ملازم‌ با آنست‌ و قابل‌ انعدام‌ نیست‌.

 آن‌ مادّه‌، صورت‌ دیروزی‌ را از دست‌ داده‌ و صورت‌ امروزی‌ به‌ خود گرفت‌، و همانطور كه‌ آن‌ صورت‌ از بین‌ رفت‌ اعمال‌ موجوده‌ و ملازمه‌ با آن‌ هم‌ از بین‌ رفت‌، و این‌ صورت‌ آمد جلو؛ ولی‌ بطور مطلق‌ از بین‌ نرفت‌، در این‌ زمان‌ مشهود نیست‌ و امّا در دیروز با قید دیروز هست‌ و خواهد بود.

 آنها صادرات‌ نفس‌ انسان‌ بوده‌ و از لوازم‌ غیر منفكّه‌ بوده‌ و با صورتِ انسان‌ محفوظ‌ هستند، حال‌ انسان‌ هر عملی‌ را كه‌ میخواهد انجام‌ دهد.

 مجلسی‌ رضوانُ الله‌ علیه‌ از «معانی‌ الاخبار» و «أمالی‌» صدوق‌ و «خصال‌» شیخ‌ صدوق‌ با سند متّصل‌ آنها از سهل‌ بن‌ سعد روایت‌ میكند كه‌ او گفت‌:

 جَآء جَبْرَئِیلُ علیه السلام إلَی‌ النَّبِیِّ صَلَّی اللَهُ عَلَیْهِ وَ ءَالِهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: یَا مُحَمَّدُ عِشْ مَا شِئْتَ فَإنَّكَ مَیِّتُ! وَ أَحْبِبْ مَنْ شِئْتِ فَإنَّكَ مُفَارِقُهُ! وَاعْمَلْ مَا شِئْتَ فَإنَّكَ مَجْزِیُّ بِهِ! وَاعْلَمْ أَنَّ شَرَفَ الْمُؤْمِنِ قِیَامُهُ بِالْلَیْلِ، وَ عِزَّهُ اسْتَغْنآئُهُ عَنِ النَّاسِ. (2)

 «جبرئیل‌ به‌ خدمت‌ رسول‌ اكرم‌ صلّی‌ الله‌ علیه‌ وآله‌ آمد و گفت‌: ای‌ محمّد هر چه‌ میخواهی‌ زندگی‌ كن‌ كه‌ بالاخره‌ مرده‌ خواهی‌ بود! و هر كس‌ را كه‌ بخواهی‌ دوست‌ بدار كه‌ بالاخره‌ از او جدا خواهی‌ شد! و هر كاری‌ را كه‌ بخواهی‌ بكن‌ كه‌ بالاخره‌ به‌ آن‌ پاداش‌ خواهی‌ شد! و بدان‌ كه‌ شرف‌ مؤمن‌ قیام‌ او به‌ نماز در شب‌هاست‌ و عزّت‌ او در بی‌نیاز دیدن‌ نفسش‌ است‌ از مردم‌!»

 باری‌، تمام‌ اعمال‌ را در روز قیامت‌ در مقابل‌ انسان‌ می‌گذارند: نماز، روزه‌، زكوة‌، زنا، دروغ‌، دَغَل‌، غِشّ، دزدی‌، حیله‌ و أمثال‌ ذلك‌، گرچه‌ بقدر وزن‌ ین‌ ذرّه‌ باشد؛ سنگینی‌ یك‌ ذرّه‌ چیست‌؟ ذرّه‌ عبارت‌ است‌ از نقاط‌ مادّی‌ ریزی‌ كه‌ در فضا منتشر است‌ و به‌ چشم‌ نمی‌خورد، مگر در تاریكی‌ كه‌ از روزنه‌ای‌ نوری‌ داخل‌ كنند، آن‌ ذرّاتِ شتابان‌ در آن‌ ستون‌ نور دیده‌ میشوند و به‌ اندازه‌ای‌ كوچك‌ اند‌ كه‌ میلیون‌ها از آن‌ ذرّات‌ یك‌ گرم‌ هم‌ وزن‌ ندارد.

 چه‌ ترازوی‌ دقیقی‌ است‌ كه‌ حضرت‌ حقّ جلّ و عزّ در آنجا قرار میدهد و قادر است‌ كه‌ اعمال‌ را گرچه‌ بقدر وزن‌ ذرّه‌ باشد مشخّص‌ كند و به‌ انسان‌ بنمایاند.

 بعضی‌ از ترازوهای دنیا تا چند كیلوگرم‌ را نمی‌خواند، بعضی‌ از قپانها و باسكول‌ ها تا صد كیلوگرم‌ دقّت‌ ندارد. پناه‌ به‌ خدا از میزان‌ و معیار إلهی‌ كه‌ یك‌ ذرّه‌ خیر و یك‌ ذرّه‌ شرّ را معیّن‌ میكند و به‌ انسان‌ نشان‌ میدهد.

پی نوشتها:

قسمتی‌ از آیه‌ 12، از سورۀ‌ 36: یس

جلد هفدهم‌ «بحار الانوار» طبع‌ كمپانی‌ (الرّوضة‌، ص‌ 5)

منبع: كتاب کتاب معاد شناسی- جلد هفتم


نوشته شده در جمعه 29 اسفند 1393 05:52 ب.ظ
ارسال شده در: آیات و روایات نماز ،
دیدگاه ها : نظرات
تعداد کل صفحات : 2 1 2

گالری تصاویر

Sample image
Sample image
Sample image
Sample image

درباره وبلاگ


اِنَّنِی أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِی وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِی من «الله» هستم؛ معبودی جز من نیست! مرا بپرست، و نماز را برای یاد من بپادار! قرآن كریم، سوره طه، آیه 14

نماز در کلام اهل بیت

آمار و ارقام

بازدید امروز :
بازدید دیروز :