تبلیغات
نماز، ذكر الله - مطالب احكام نماز

سر مقاله این هفته

Sample image

چطور نماز از فحشاء و منكرات نهى مى كند؟ در جواب مى گوییم این عمل مخصوصا كه بنده خدا آن را در هر روز پنج بار به جا بیاورد، و همه عمر ادامه دهد، و مخصوصا اگر آن را همه روزه ... ادامه مطلب

به ذکر الله ؛ پایگاه تخصصی نماز خوش آمدید.

چگونه نماز بخوانیم

حماد بن عیسى گفت : در محضر امام صادق علیه السّلام بودم ، به من فرمود: آیا مى توانى نماز را خوب بخوانى؟ عرض كردم : چگونه نمى توانم و حال آنكه كتاب حریز را كه درباره نماز نوشته شده است ، از حفظ دارم
حضرت فرمود: براى تو ضرر ندارد، برخیز و نمازى بخوان تا من ببینم كه چگونه مى خوانى
حسب الامر حضرت رو به قبله ایستادم و شروع به خواندن نماز كردم . تمام نماز را از نظر ركوع و سجود به جاى آوردم ، اما حضرت آن را نپسندید و فرمود:نماز را خوب نخواندى . واقعا چقدر زشت است براى مردى كه شصت هفتاد سال از عمرش مى گذرد و حال آنكه نمى تواند یك نماز كامل با مراعات حدود كامله آن بخواند
من خجالت كشیدم و خود را كوچك دیدم . عرض كردم : فدایت شوم ، شما نماز را به من تعلیم دهید
پس ، امام علیه السّلام رو به قبله راست ایستادند و دستهاى خود را آزاد گذاردند و انگشتهاى دست آن حضرت به هم گذارده شده بود و مابین دو قدم آن حضرت از سه انگشت باز، و بیشتر فاصله نداشت و انگشتهاى پاى خود را رو به قبله كردند و تا آخر نماز هم رو به قبله بود و با تواضع و حضور قلب گفتند: اللّه اكبر و سوره حمد و توحید را با ترتیل (به آرامى و خوبى) خواندند و بعد از تمام شدن سوره توحید، به قدر یك نفس كشیدن صبر كردند. بعد دست خود را بلند كرده تا مقابل صورت بردند و در حالى كه ایستاده بودند گفتند: اللّه اكبرو پس از آن به ركوع رفتند و كف دست را به سر زانو گرفتند. انگشتان آن حضرت از هم باز بود. زانو را به عقب دادند، چنانكه پا راست شد و پشت آن حضرت طورى مساوى شد كه قطره آبى بر آن مى گذاشتند، به هیچ طرفى نمى ریخت .

گردن خود را كشیده و سر به زیر نینداختند و چشم را بر هم گذاردند و سه مرتبه به آرامى گفتند: سبحان ربّى العظیم و بحمده بعد راست ایستادند و چون خوب ایستادند، گفتند: سمع اللّه لمن حمده و در همان حال كه ایستاده بودند، دست را تا مقابل صورت خود بلند كردند و گفتند: اللّه اكبرو بعد به سجده رفتند. دو كف دست را پیش ‍ زانوها، مقابل صورت خود بر زمین گذاردند و انگشتان آن حضرت به هم گذارده شده بود. سه مرتبه گفتند:سبحان ربّى الاعلى و بحمده اعضاى بدن خود را از یكدیگر باز گرفته و بر هم نگذارده بودند (در حال سجده دست را به بدن نچسبانیده و بدن را بر پا نگذارده بودند) و بر هشت موضع بدن خود كه به زمین گذارده بودند، سجده كردند كه پیشانى و دو كف دست و دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پا و سر بینى باشد. بعد از نماز فرمودند: گذاردن هفت موضع در وقت سجده به روى زمین واجب است كه پیشانى و دو كف دست و دو سر زانو و دو سر انگشت بزرگ پا باشد. و اما گذاردن بینى بر زمین سنت (مستحب ) است و آنها همان مواضع است كه خدا در قرآن فرموده است :
و انّ المساجد للّه فلا تدعوا مع اللّه احدا
و مسجدها از آن خداست و با وجود خداى یكتا كسى را به خدایى مخوانید.
پس از آن سر از سجده برداشتند و وقتى نشستند گفتند:اللّه اكبر و به ران چپ نشسته ، پشت پاى راست را بر كف پاى چپ گذاردند و گفتند استغفر اللّه ربّى و اتوب الیه و دوباره در حالى كه نشسته بودند. گفتند:اللّه اكبر و بعد به سجده دوم رفتند و مانند سجده اول ، سجده دوم را تمام كردند. و در ركوع و سجود هیچ یك از اعضاى بدن را بر یكدیگر نگذارده بودند و موقع سجده آرنج دست خود را باز نگاه داشته و به زمین نگذارده بودند. در حال تشهّد خواندن ، انگشتان دست آن حضرت از یكدیگر باز بود و به این كیفیّت دو ركعت نماز خواندند و چون از تشهّد فارغ شدند، فرمودند:اى حماد، این چنین نماز بخوان (1)

پی نوشتها:

1- واعظ خانواده ، ص 52 به نقل از كافى ، كتاب الصلوة .

منبع: كتاب چهل داستان در باره نماز و نماز گزاران


نوشته شده در شنبه 19 اسفند 1391 12:44 ب.ظ
ارسال شده در: احكام نماز ،
دیدگاه ها : نظرات

حكم اجزاء فراموش شده نماز

مساله 1 - غیر از سجده و تشهد هیچ یك از اجزاء نماز درصورتى كه فراموش ‍ شود قضاء نمى شود قضاء تشهد فراموش شده هم از باب احتیاط است و به همین جهت مكلف وقتى مى خواهد آن دو را قضاء كند مقارن با شروع به آن دو بایدنیت قضاء كند و همه آن چه در سجده و تشهد معتبر است را در قضاء آن دو نیز رعایت نماید چون آن دو نیز از نظر شرائط و موانع مانند اصل نمازند بلكه جائز نیست كه بین نماز قضاء آن دو فاصله بیندازد و عملى منافى انجام دهد كه این به احتیاط نزدیك تر است .
بنابراین اگر فاصله بیندازد باید با رعایت شرائط آن دو را قضاء نماید و نزدیك تر به احتیاط آن است كه نماز را اعاده كند مخصوصا در صورتى كه فاصله انداختن و یا منافى آوردن عمدى باشد هرچند كه واجب نبودن اعاده نماز اقوى است و اگر بعضى از تشهد را فراموش كرد قضاء ندارد هرچند صلوات باشد.
مساله 2 - اگر سجده و تشهد را مكرر فراموش كند قضاء آن را مكرر و بعدد فراموش شده مى آورد ولى واجب نیست كه معین كند این سجده قضاء سجده اول و این قضاء سجده دوم است و حتى ملاحظه ترتیب نیز واجب نیست (مثلا اگر تشهد ركعت دوم و سجده اى از ركعت سوم را فراموش كرده باشد لازم نیست اول تشهد را قضاء كند).
بله اگر سجده وتشهد را از یك ركعت فراموش كرده باشد نزدیكتر به احتیاط آن استكه اول آن را قضاء كند كه اول فوت شده و اگر نداند كدامیك اول فوت شده یكى از آن دو را مى آورد و بعد از دومى همانرا تكرار مى كند تا احتیاطا رعایت ترتیب را كرده باشد.
مساله 3 - در تشهد قضائى سلام واجب نیست همچنانكه در سجده قضائى تشهد و سلام واجب نیست .


بله اگر آن جزئى كه فراموش شده تشهد آخر است كه دنبال آن سلام نماز مى آید احتیاط آن است كه اول آن تشهد را بدون نیت اداء و قضاء بیاورد و بعد از آن سلام بدهد همچنانكه احتیاط آن است كه دو سجده سهو نیز بیاورد و اگر جزء فراموش شده سجده ركعت آخر باشد احتیاط آن است كه آن را بدون اداء و قضاء بیاورد و سپس تشهد و سلام را هم اعاده نموده آن گاه دو سجده سهو بیاورد هرچند كه اقوى این است كه این سجده قضاء است و تشهد و سلامى كه قبلا گفته بوده درست و بجا بوده و در نتیجه اعاده آن دو واجب نیست .
مساله 4 - اگر یقین كردبه اینكه سجده و یا تشهد را فراموش كرد و محل تدارك آن گذشته مثل اینكه بعد ركوع ركعت سوم یقین كرد به اینكه سجده ركعت قبلى و یا تشهد بعد از آن را فراموش كرده ولى بعد از نماز اعتقادش مبدل به شك شد احتیاط آن است كه قضاء كندهرچند كه اقوى عدم وجوب آن است .
مساله 5 - اگر شك كند در اینكه فوت شده از نمازش یك سجده بوده یا دو سجده از دو ركعت بنا را بر فوت كمتر مى گذارد.
مساله 6 - اگر قضاء سجده و یا تشهد فراموش شده را از یاد ببرد و بعد از آن كه داخل در نماز دیگر شد بیادش بیاید نماز دوم را اگر نافله است مى شكند تشهد و یا سجده فراموش شده را قضاء مى كند و اگر واجب است در اینكه بتواند بشكند اشكال است مخصوصا در جائیكه فراموش شده تشهد باشد.
مساله 7 - اگر در نماز ظهر قضاء سجده و یا تشهد بر او واجب شد ولى وقت نماز عصر تنگ بود در صورتى كه اگر سجده را قضاء كند به نماز عصر و حتى بیك ركعت آن در وقت نمى رسد نماز عصر را مقدم بدارد و بعد از آن سجده و یا تشهد فراموش شده را بیاورد به یك ركعت از عصر مى رسد بعید نیست بگوئیم باز هم واجب است عصر را مقدم بدارد و اگر در اثر شك در ركعات نماز ظهر نماز احتیاط بر او واجب شده ولى وقت عصر تنگ است اگر با خواندن نماز احتیاط و یك ركعت از عصر را هم در وقت درك مى كند نماز احتیاط را مقدم بدارد و اگر وقت گنجایش آن را نداشت اول نماز عصر را مى خواند و احتیاط مى كند به آوردن نماز احتیاط بعد از عصر و اعاده نماز ظهر.

منبع: كتاب ترجمه تحریر الوسیله، جلد اول


نوشته شده در چهارشنبه 30 آذر 1390 04:12 ب.ظ
ارسال شده در: احكام نماز ،
دیدگاه ها : نظرات

گالری تصاویر

Sample image
Sample image
Sample image
Sample image

درباره وبلاگ


اِنَّنِی أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِی وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِی من «الله» هستم؛ معبودی جز من نیست! مرا بپرست، و نماز را برای یاد من بپادار! قرآن كریم، سوره طه، آیه 14

نماز در کلام اهل بیت

آمار و ارقام

بازدید امروز :
بازدید دیروز :